Lees Marjolein’s oproep: Word donateur van de ild care foundation!

Marjolein Bastin-uit den Bogaard (1943) is een Nederlands illustrator en tekenaar van voornamelijk onderwerpen uit de natuur, zoals dieren en planten. Ze studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunst in Arnhem. Ze leerde daar haar man Gaston Bastin kennen. Van 1960-1965 werkte ze voor verschillende reclamebureaus en uitgeverijen. Marjolein en Gaston Bastin hebben een dochter Sanna, geboren in 1973, en een zoon Mischa, geboren in 1974. Ze heeft twee kleindochters: Merel en Roos. Marjolein Bastin woonde op diverse plekken, zoals in Missouri, de Caymaneilanden, op de Veluwe, op Ameland en in Zwitserland, waar ze haar inspiratie onder andere vandaan haalt. Ze woont nu in Wekerom.

‘Tekenen is ademen’

(Biografie Marjolein Bastin: auteur Anneke Muller)

In Zwolle is woensdag 29 april 2015 de biografie van tekenares Marjolein Bastin, ambassadeur van de ild care foundation, ‘Tekenen is ademen’ gepresenteerd, geschreven door Anneke Muller. Deze middagbijeenkomst werd geopend door Marloes Waanders, uitgever en directeur van Waanders & de Kunst. Marjolein Bastin en Anneke Muller gaven een korte inleiding over het leven en het werk van Marjolein Bastin. Bastin tekende talloze boeken en illustraties en ontwierp vele kaarten voor Hallmark. ‘Ik wilde helemaal geen biografie’, stelt Bastin. ‘Waar moet je over schrijven? Ik ben niets bijzonders. Ik teken lekker en hou ontzettend van mijn werk, maar echt spannend ben ik niet.’ Muller wist haar uiteindelijk toch te overtuigen. ‘Ze ging uitleggen dat het heel leuk zou zijn voor al die fans. Ik dacht ‘ik vind je aardig’ en misschien kunnen we er eens over wat praten. Zo is het langzaam gegroeid. Ze is er 6 jaar lang mee bezig geweest. In het begin vind je het eng om je diepste roerselen te delen.’

‘Jaren mijn potlood niet durven aan te raken’
‘We zijn door mijn hele leven gegaan. Ook de periodes die heel moeilijk waren. Zoals op de kunstacademie. Ik had gehoopt op een bepaalde richting en die richting gingen we helemaal niet uit. Een periode waar ik verdwaald was en waar ik moeilijk uit ben gekomen. Ik heb een paar jaar mijn potlood niet aan durven te raken. Nu is dat wel anders. ‘Ik zou niet zonder tekenen kunnen. Gelukkig zijn heeft te maken met mijn penseel, mijn werk, het creëren. Dat is ademen’, verwijst Bastin naar de titel van haar biografie.
‘Elke tekening een enorme uitdaging’

Bescheiden is Bastin over haar kunnen: ‘Talent wil ik het zeker niet noemen. Ik kan niet zomaar prachtig tekenen. Het is meer het houden van, de liefde voor wat ik doe, maar elke tekening is moeizaam. Elke keer een klein gevecht.’

Swiebertje
Haar vader schreef de boeken over Swiebertje, later ook een populaire tv-serie in de jaren ’60 en ’70. ‘Joop Doderer (de hoofdrolspeler, red.) kwam bij ons over de vloer. Dat waren dolle ontmoetingen. Mijn moeder moest opeens whiskey-soda’s schenken. We kwamen wel een beetje in een andere wereld terecht.’

‘Het prachtige leven gaat door’
‘Ik ben ontzettend dankbaar’, blikt Bastin naar haar leven. ‘Ik kan altijd de deur opendoen en naar buiten lopen. Dan heb ik de madeliefjes, de bomen, vogels, vlinders. Dat zal altijd bij me blijven. Als ik er niet meer ben, gaat het prachtige leven gewoon door.’

Vanaf 1974 werkt Marjolein Bastin voor het weekblad Libelle waarin ze vanaf 1980 haar eigen natuurpagina had, enkele jaren later vergezeld door ‘Vera de Muis.’ Zij maakt ook aquarellen. Haar tekeningen verschijnen in boeken en op diverse artikelen, zoals kalenders, agenda’s, kaarten, servies, borduurpakketten etc. o.a. van het Amerikaanse bedrijf Hallmark. Ze heeft ook meegewerkt aan diversie natuurboeken. In 1993 verzorgde ze met een prachtige tekening van longkruid de voorplaat van het proefschrift van naamgenoot Marjolein Drent.

Ze heeft ze de eendjes getekend waarmee de ild care foundation (‘i love ducklings’) in 2011 een nieuwe campagne is gestart. De foundation hoopt met haar steun meer bekendheid te krijgen.

Ze heeft ondermeer geexposeerd op Ameland in het Natuurcentrum Ameland met originele werken van haar hand. Eerder had ze een tentoonstelling in het Noord Brabants Museum in Den Bosch. Voor de kunstenares betekende de tentoonstelling erkenning.’De kroon op mijn werk. Heel ontroerend en onverwacht. Ik denk nooit aan de toekomst of aan wat ik nog zou willen. En dat dit dan toch gebeurt.’ In het voorwoord van het boek dat verschijnt bij de tentoonstelling, schrijft directeur van het museum Charles De Mooij hoe de kunstenares hem heeft verrast. ‘Zien is geloven. Toen ik eenmaal bij haar thuis het originele werk in handen had, was ik verkocht.’ Hij prijst ‘de doorwrochte natuurstudies, die getuigen van een groot vakmanschap en een al even grote kennis van de natuur’.
Voor meer informatie bezoek de Marjolein Bastin website.

 

Terug